1 Ὑπολαβὼν δὲ Σωφαρ ὁ Μιναῖος λέγει 2 Οὐχ οὕτως ὑπελάμβανον ἀντερεῖν σε ταῦτα, καὶ οὐχὶ συνίετε μᾶλλον ἢ καὶ ἐγώ. 3 13παιδείαν ἐντροπῆς μου ἀκούσομαι, 13καὶ πνεῦμα ἐκ τῆς συνέσεως ἀποκρίνεταί μοι. 4 13μὴ ταῦτα ἔγνως ἀπὸ τοῦ ἔτι507 ἀφ’ οὗ ἐτέθη ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς; 5 εὐφροσύνη γὰρ ἀσεβῶν πτῶμα ἐξαίσιον, χαρμονὴ δὲ παρανόμων ἀπώλεια, 6 ἐὰν ἀναβῇ εἰς οὐρανὸν αὐτοῦ τὰ δῶρα, ἡ δὲ θυσία αὐτοῦ νεφῶν ἅψηται. 7 ὅταν γὰρ δοκῇ ἤδη κατεστηρίχθαι, τότε εἰς τέλος ἀπολεῖται· οἱ δὲ ἰδόντες αὐτὸν ἐροῦσιν Ποῦ ἐστιν; 8 ὥσπερ ἐνύπνιον ἐκπετασθὲν οὐ μὴ εὑρεθῇ, ἔπτη δὲ ὥσπερ φάσμα νυκτερινόν. 9 13ὀφθαλμὸς παρέβλεψεν καὶ οὐ προσθήσει, 13καὶ οὐκέτι προσνοήσει αὐτὸν ὁ τόπος αὐτοῦ.507 10 τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ὀλέσαισαν ἥττονες, αἱ δὲ χεῖρες αὐτοῦ πυρσεύσαισαν ὀδύνας. 11 13ὀστᾶ αὐτοῦ ἐνεπλήσθησαν νεότητος αὐτοῦ, 13καὶ μετ’ αὐτοῦ ἐπὶ χώματος κοιμηθήσεται. 12 13ἐὰν γλυκανθῇ ἐν στόματι αὐτοῦ κακία, 13κρύψει αὐτὴν ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ· 13 13οὐ φείσεται αὐτῆς καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει αὐτὴν 13καὶ συνέξει αὐτὴν ἐν μέσῳ τοῦ λάρυγγος αὐτοῦ.507 14 καὶ οὐ μὴ δυνηθῇ βοηθῆσαι ἑαυτῷ· 13χολὴ ἀσπίδος ἐν γαστρὶ αὐτοῦ.507 15 πλοῦτος ἀδίκως συναγόμενος ἐξεμεσθήσεται, ἐξ οἰκίας αὐτοῦ ἐξελκύσει αὐτὸν ἄγγελος. 16 θυμὸν δὲ δρακόντων θηλάσειεν, ἀνέλοι δὲ αὐτὸν γλῶσσα ὄφεως. 17 μὴ ἴδοι ἄμελξιν νομάδων μηδὲ νομὰς μέλιτος καὶ βουτύρου. 18 εἰς κενὰ καὶ μάταια ἐκοπίασεν πλοῦτον, ἐξ οὗ οὐ γεύσεται, ὥσπερ στρίφνος ἀμάσητος ἀκατάποτος. 19 πολλῶν γὰρ ἀδυνάτων οἴκους ἔθλασεν, δίαιταν δὲ ἥρπασεν καὶ οὐκ ἔστησεν. 20 οὐκ ἔστιν αὐτοῦ σωτηρία τοῖς ὑπάρχουσιν, 13ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτοῦ οὐ σωθήσεται. 21 13οὐκ ἔστιν ὑπόλειμμα τοῖς βρώμασιν αὐτοῦ·507 διὰ τοῦτο οὐκ ἀνθήσει αὐτοῦ τὰ ἀγαθά. 22 ὅταν δὲ δοκῇ ἤδη πεπληρῶσθαι, θλιβήσεται, πᾶσα δὲ ἀνάγκη ἐπ’ αὐτὸν ἐπελεύσεται. 23 13εἴ πως πληρώσαι γαστέρα αὐτοῦ,507 ἐπαποστείλαι ἐπ’ αὐτὸν θυμὸν ὀργῆς, νίψαι ἐπ’ αὐτὸν ὀδύνας· 24 καὶ οὐ μὴ σωθῇ ἐκ χειρὸς σιδήρου, τρώσαι αὐτὸν τόξον χάλκειον· 25 διεξέλθοι δὲ διὰ σώματος αὐτοῦ βέλος, ἀστραπαὶ δὲ ἐν διαίταις αὐτοῦ περιπατήσαισαν· 13ἐπ αὐτῷ φόβοι.507 26 πᾶν δὲ σκότος αὐτῷ ὑπομείναι· κατέδεται αὐτὸν πῦρ ἄκαυστον, κακώσαι δὲ αὐτοῦ ἐπήλυτος τὸν οἶκον. 27 ἀνακαλύψαι δὲ αὐτοῦ ὁ οὐρανὸς τὰς ἀνομίας, γῆ δὲ ἐπανασταίη αὐτῷ. 28 ἑλκύσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀπώλεια εἰς τέλος, ἡμέρα ὀργῆς ἐπέλθοι αὐτῷ. 29 αὕτη ἡ μερὶς ἀνθρώπου ἀσεβοῦς παρὰ κυρίου καὶ κτῆμα ὑπαρχόντων αὐτῷ παρὰ τοῦ ἐπισκόπου.
1 Ὑπολαβὼν δὲ Σωφαρ ὁ Μιναῖος λέγει
2 Οὐχ οὕτως ὑπελάμβανον ἀντερεῖν σε ταῦτα, καὶ οὐχὶ συνίετε μᾶλλον ἢ καὶ ἐγώ.
3 13παιδείαν ἐντροπῆς μου ἀκούσομαι, 13καὶ πνεῦμα ἐκ τῆς συνέσεως ἀποκρίνεταί μοι.
4 13μὴ ταῦτα ἔγνως ἀπὸ τοῦ ἔτι507 ἀφ’ οὗ ἐτέθη ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς;
5 εὐφροσύνη γὰρ ἀσεβῶν πτῶμα ἐξαίσιον, χαρμονὴ δὲ παρανόμων ἀπώλεια,
6 ἐὰν ἀναβῇ εἰς οὐρανὸν αὐτοῦ τὰ δῶρα, ἡ δὲ θυσία αὐτοῦ νεφῶν ἅψηται.
7 ὅταν γὰρ δοκῇ ἤδη κατεστηρίχθαι, τότε εἰς τέλος ἀπολεῖται· οἱ δὲ ἰδόντες αὐτὸν ἐροῦσιν Ποῦ ἐστιν;
8 ὥσπερ ἐνύπνιον ἐκπετασθὲν οὐ μὴ εὑρεθῇ, ἔπτη δὲ ὥσπερ φάσμα νυκτερινόν.
9 13ὀφθαλμὸς παρέβλεψεν καὶ οὐ προσθήσει, 13καὶ οὐκέτι προσνοήσει αὐτὸν ὁ τόπος αὐτοῦ.507
10 τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ὀλέσαισαν ἥττονες, αἱ δὲ χεῖρες αὐτοῦ πυρσεύσαισαν ὀδύνας.
11 13ὀστᾶ αὐτοῦ ἐνεπλήσθησαν νεότητος αὐτοῦ, 13καὶ μετ’ αὐτοῦ ἐπὶ χώματος κοιμηθήσεται.
12 13ἐὰν γλυκανθῇ ἐν στόματι αὐτοῦ κακία, 13κρύψει αὐτὴν ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ·
13 13οὐ φείσεται αὐτῆς καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει αὐτὴν 13καὶ συνέξει αὐτὴν ἐν μέσῳ τοῦ λάρυγγος αὐτοῦ.507
14 καὶ οὐ μὴ δυνηθῇ βοηθῆσαι ἑαυτῷ· 13χολὴ ἀσπίδος ἐν γαστρὶ αὐτοῦ.507
15 πλοῦτος ἀδίκως συναγόμενος ἐξεμεσθήσεται, ἐξ οἰκίας αὐτοῦ ἐξελκύσει αὐτὸν ἄγγελος.
16 θυμὸν δὲ δρακόντων θηλάσειεν, ἀνέλοι δὲ αὐτὸν γλῶσσα ὄφεως.
17 μὴ ἴδοι ἄμελξιν νομάδων μηδὲ νομὰς μέλιτος καὶ βουτύρου.
18 εἰς κενὰ καὶ μάταια ἐκοπίασεν πλοῦτον, ἐξ οὗ οὐ γεύσεται, ὥσπερ στρίφνος ἀμάσητος ἀκατάποτος.
19 πολλῶν γὰρ ἀδυνάτων οἴκους ἔθλασεν, δίαιταν δὲ ἥρπασεν καὶ οὐκ ἔστησεν.
20 οὐκ ἔστιν αὐτοῦ σωτηρία τοῖς ὑπάρχουσιν, 13ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτοῦ οὐ σωθήσεται.
21 13οὐκ ἔστιν ὑπόλειμμα τοῖς βρώμασιν αὐτοῦ·507 διὰ τοῦτο οὐκ ἀνθήσει αὐτοῦ τὰ ἀγαθά.
22 ὅταν δὲ δοκῇ ἤδη πεπληρῶσθαι, θλιβήσεται, πᾶσα δὲ ἀνάγκη ἐπ’ αὐτὸν ἐπελεύσεται.
23 13εἴ πως πληρώσαι γαστέρα αὐτοῦ,507 ἐπαποστείλαι ἐπ’ αὐτὸν θυμὸν ὀργῆς, νίψαι ἐπ’ αὐτὸν ὀδύνας·
24 καὶ οὐ μὴ σωθῇ ἐκ χειρὸς σιδήρου, τρώσαι αὐτὸν τόξον χάλκειον·
25 διεξέλθοι δὲ διὰ σώματος αὐτοῦ βέλος, ἀστραπαὶ δὲ ἐν διαίταις αὐτοῦ περιπατήσαισαν· 13ἐπ αὐτῷ φόβοι.507
26 πᾶν δὲ σκότος αὐτῷ ὑπομείναι· κατέδεται αὐτὸν πῦρ ἄκαυστον, κακώσαι δὲ αὐτοῦ ἐπήλυτος τὸν οἶκον.
27 ἀνακαλύψαι δὲ αὐτοῦ ὁ οὐρανὸς τὰς ἀνομίας, γῆ δὲ ἐπανασταίη αὐτῷ.
28 ἑλκύσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀπώλεια εἰς τέλος, ἡμέρα ὀργῆς ἐπέλθοι αὐτῷ.
29 αὕτη ἡ μερὶς ἀνθρώπου ἀσεβοῦς παρὰ κυρίου καὶ κτῆμα ὑπαρχόντων αὐτῷ παρὰ τοῦ ἐπισκόπου.
Traducerea ortodoxă
Traducerea greacă bizantină
1 Și Țofar din Naamah a început să vorbească și a zis:
1 Ὑπολαβὼν δὲ Σωφαρ ὁ Μιναῖος λέγει
2 „Cugetul meu mă împinge să vorbesc, din pricina frământării pe care o simt în mine.
2 Οὐχ οὕτως ὑπελάμβανον ἀντερεῖν σε ταῦτα, καὶ οὐχὶ συνίετε μᾶλλον ἢ καὶ ἐγώ.
3 Am auzit o învățătură care mă scoate din sărite și atunci o pornire vijelioasă, din duhul meu, mă face să răspund.
3 13παιδείαν ἐντροπῆς μου ἀκούσομαι, 13καὶ πνεῦμα ἐκ τῆς συνέσεως ἀποκρίνεταί μοι.
4 Nu știi tu oare că de mult de tot, din zilele când omul a fost așezat pe pământ,
4 13μὴ ταῦτα ἔγνως ἀπὸ τοῦ ἔτι507 ἀφ’ οὗ ἐτέθη ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς;
5 Desfătarea celor fără de lege ține foarte puțin și bucuria fățarnicului nu stă decât o clipă?
5 εὐφροσύνη γὰρ ἀσεβῶν πτῶμα ἐξαίσιον, χαρμονὴ δὲ παρανόμων ἀπώλεια,
6 Chiar dacă statura lui s-ar înălța până la ceruri și cu capul s-ar atinge de nori,
6 ἐὰν ἀναβῇ εἰς οὐρανὸν αὐτοῦ τὰ δῶρα, ἡ δὲ θυσία αὐτοῦ νεφῶν ἅψηται.
7 El totuși va pieri ca o nălucă, pe vecie, și cei ce îl vedeau vor întreba: Ce s-a făcut?
7 ὅταν γὰρ δοκῇ ἤδη κατεστηρίχθαι, τότε εἰς τέλος ἀπολεῖται· οἱ δὲ ἰδόντες αὐτὸν ἐροῦσιν Ποῦ ἐστιν;
8 Zboară ca un vis și nu mai dai de el, e măturat ca o vedenie de noapte.
8 ὥσπερ ἐνύπνιον ἐκπετασθὲν οὐ μὴ εὑρεθῇ, ἔπτη δὲ ὥσπερ φάσμα νυκτερινόν.
9 Ochiul, care îl privea, nu-l mai vede și locul unde se găsea, nu-l mai zărește.
9 13ὀφθαλμὸς παρέβλεψεν καὶ οὐ προσθήσει, 13καὶ οὐκέτι προσνοήσει αὐτὸν ὁ τόπος αὐτοῦ.507
10 Feciorii lui vor trebui să cerșească mila celor săraci și mâinile lui vor da înapoi ce a luat cu forța.
10 τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ὀλέσαισαν ἥττονες, αἱ δὲ χεῖρες αὐτοῦ πυρσεύσαισαν ὀδύνας.
11 Oasele lui sunt încă pline de vlaga tinereții, dar ea se va culca cu el în pulbere;
11 13ὀστᾶ αὐτοῦ ἐνεπλήσθησαν νεότητος αὐτοῦ, 13καὶ μετ’ αὐτοῦ ἐπὶ χώματος κοιμηθήσεται.
12 Dacă răutatea este dulce în gura lui, el o ascunde sub limba lui.
12 13ἐὰν γλυκανθῇ ἐν στόματι αὐτοῦ κακία, 13κρύψει αὐτὴν ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ·
13 Dacă o tine în gură și nu o scuipă, dacă o mestecă în cerul gurii,
13 13οὐ φείσεται αὐτῆς καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει αὐτὴν 13καὶ συνέξει αὐτὴν ἐν μέσῳ τοῦ λάρυγγος αὐτοῦ.507
14 Totuși hrana lui în măruntaiele lui se strică și se face în intestinele lui venin de năpârcă.
14 καὶ οὐ μὴ δυνηθῇ βοηθῆσαι ἑαυτῷ· 13χολὴ ἀσπίδος ἐν γαστρὶ αὐτοῦ.507
15 Averea, pe care a înghițit-o, acum o varsă; Dumnezeu i-o dă afară din pântece.
15 πλοῦτος ἀδίκως συναγόμενος ἐξεμεσθήσεται, ἐξ οἰκίας αὐτοῦ ἐξελκύσει αὐτὸν ἄγγελος.
16 Venin de șarpe otrăvitor sugea. Limba de năpârcă îl omoară!
16 θυμὸν δὲ δρακόντων θηλάσειεν, ἀνέλοι δὲ αὐτὸν γλῶσσα ὄφεως.
17 El nu va mai vedea pâraiele de proaspăt untdelemn, valurile de miere și de smântână.
17 μὴ ἴδοι ἄμελξιν νομάδων μηδὲ νομὰς μέλιτος καὶ βουτύρου.
18 Dă îndărăt ce-a câștigat și nu se mai folosește de câștig și de roadele negustoriei sale nu se mai bucură.
18 εἰς κενὰ καὶ μάταια ἐκοπίασεν πλοῦτον, ἐξ οὗ οὐ γεύσεται, ὥσπερ στρίφνος ἀμάσητος ἀκατάποτος.
19 Pentru că a asuprit fără milă pe săraci și a furat o casă, în loc să o zidească.
19 πολλῶν γὰρ ἀδυνάτων οἴκους ἔθλασεν, δίαιταν δὲ ἥρπασεν καὶ οὐκ ἔστησεν.
20 El nu va cunoaște pacea lăuntrică și el nu va scăpa nimic din toate câte prețuiește.
20 οὐκ ἔστιν αὐτοῦ σωτηρία τοῖς ὑπάρχουσιν, 13ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτοῦ οὐ σωθήσεται.
21 Nimic nu scapă de lăcomia lui, de aceea înflorirea lui nu va ține deloc.
21 13οὐκ ἔστιν ὑπόλειμμα τοῖς βρώμασιν αὐτοῦ·507 διὰ τοῦτο οὐκ ἀνθήσει αὐτοῦ τὰ ἀγαθά.
22 Când bogăția lui va fi la culme, tulburarea îl va apuca deodată și toate loviturile nenorocirii vor cădea în capul lui.
22 ὅταν δὲ δοκῇ ἤδη πεπληρῶσθαι, θλιβήσεται, πᾶσα δὲ ἀνάγκη ἐπ’ αὐτὸν ἐπελεύσεται.
23 Când va fi gata să-și sature pântecele, Dumnezeu va dezlănțui asupră-i urgia mâniei Sale și va ploua cu săgeți peste el.
23 13εἴ πως πληρώσαι γαστέρα αὐτοῦ,507 ἐπαποστείλαι ἐπ’ αὐτὸν θυμὸν ὀργῆς, νίψαι ἐπ’ αὐτὸν ὀδύνας·
24 Dacă va scăpa de platoșa de fier, îl va străpunge arcul de aramă.
24 καὶ οὐ μὴ σωθῇ ἐκ χειρὸς σιδήρου, τρώσαι αὐτὸν τόξον χάλκειον·
25 O săgeată îi iese din spate, o alta i s-a înfipt în ficați și spaimele morții îl sfârșesc.
25 διεξέλθοι δὲ διὰ σώματος αὐτοῦ βέλος, ἀστραπαὶ δὲ ἐν διαίταις αὐτοῦ περιπατήσαισαν· 13ἐπ αὐτῷ φόβοι.507
26 Toată neagra pieire amenință comorile pe care le-a adunat; un foc care arde neaprins îl mistuie pe oricine va mai rămâne din cortul lui.
26 πᾶν δὲ σκότος αὐτῷ ὑπομείναι· κατέδεται αὐτὸν πῦρ ἄκαυστον, κακώσαι δὲ αὐτοῦ ἐπήλυτος τὸν οἶκον.
27 Cerurile vor dezveli fărădelegea lui și pământul i se va ridica împotrivă.
27 ἀνακαλύψαι δὲ αὐτοῦ ὁ οὐρανὸς τὰς ἀνομίας, γῆ δὲ ἐπανασταίη αὐτῷ.
28 Năpraznică revărsare de ape va mătura casa lui și apele vor curge în ziua dumnezeieștii mânii.
28 ἑλκύσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀπώλεια εἰς τέλος, ἡμέρα ὀργῆς ἐπέλθοι αὐτῷ.
29 Aceasta este partea hărăzită de Dumnezeu omului nelegiuit, aceasta este moștenirea pe care el o primește de la Domnul”.
29 αὕτη ἡ μερὶς ἀνθρώπου ἀσεβοῦς παρὰ κυρίου καὶ κτῆμα ὑπαρχόντων αὐτῷ παρὰ τοῦ ἐπισκόπου.
