1 Ὑπολαβὼν δὲ Ελιφας ὁ Θαιμανίτης λέγει 2 Πότερον οὐχὶ ὁ κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην; 3 τί γὰρ μέλει τῷ κυρίῳ, ἐὰν σὺ ἦσθα τοῖς ἔργοις ἄμεμπτος; 13ἢ ὠφέλεια ὅτι ἁπλώσῃς τὴν ὁδόν σου;507 4 ἦ λόγον σου ποιούμενος ἐλέγξει σε καὶ συνεισελεύσεταί σοι εἰς κρίσιν; 5 πότερον οὐχ ἡ κακία σού ἐστιν πολλή, ἀναρίθμητοι δέ σού εἰσιν αἱ ἁμαρτίαι; 6 ἠνεχύραζες δὲ τοὺς ἀδελφούς σου διὰ κενῆς, ἀμφίασιν δὲ γυμνῶν ἀφείλου· 7 οὐδὲ ὕδωρ διψῶντας ἐπότισας, ἀλλὰ πεινώντων ἐστέρησας ψωμόν· 8 ἐθαύμασας δέ τινων πρόσωπον, ᾤκισας δὲ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς· 9 χήρας δὲ ἐξαπέστειλας κενάς, ὀρφανοὺς δὲ ἐκάκωσας. 10 τοιγαροῦν ἐκύκλωσάν σε παγίδες, καὶ ἐσπούδασέν σε πόλεμος ἐξαίσιος· 11 τὸ φῶς σοι σκότος ἀπέβη, κοιμηθέντα δὲ ὕδωρ σε ἐκάλυψεν. 12 μὴ οὐχὶ ὁ τὰ ὑψηλὰ ναίων ἐφορᾷ, τοὺς δὲ ὕβρει φερομένους ἐταπείνωσεν; 13 13καὶ εἶπας Τί ἔγνω ὁ ἰσχυρός; 13ἦ κατὰ τοῦ γνόφου κρινεῖ; 14 13νέφη ἀποκρυφὴ αὐτοῦ, καὶ οὐχ ὁραθήσεται 13καὶ γῦρον οὐρανοῦ διαπορεύσεται. 15 13μὴ τρίβον αἰώνιον φυλάξεις, 13ἣν ἐπάτησαν ἄνδρες ἄδικοι, 16 13οἳ συνελήμφθησαν ἄωροι; 13ποταμὸς ἐπιρρέων οἱ θεμέλιοι αὐτῶν507 17 οἱ λέγοντες Κύριος τί ποιήσει ἡμῖν; ἢ τί ἐπάξεται ἡμῖν ὁ παντοκράτωρ; 18 ὃς δὲ ἐνέπλησεν τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀγαθῶν, βουλὴ δὲ ἀσεβῶν πόρρω ἀπ’ αὐτοῦ. 19 ἰδόντες δίκαιοι ἐγέλασαν, ἄμεμπτος δὲ ἐμυκτήρισεν. 20 13εἰ μὴ ἠφανίσθη ἡ ὑπόστασις αὐτῶν, 13καὶ τὸ κατάλειμμα αὐτῶν καταφάγεται πῦρ.507 21 γενοῦ δὴ σκληρός, ἐὰν ὑπομείνῃς· εἶτ ὁ καρπός σου ἔσται ἐν ἀγαθοῖς. 22 ἔκλαβε δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐξηγορίαν καὶ ἀνάλαβε τὰ ῥήματα αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ σου. 23 ἐὰν δὲ ἐπιστραφῇς καὶ ταπεινώσῃς σεαυτὸν ἔναντι κυρίου, πόρρω ἐποίησας ἀπὸ διαίτης σου τὸ ἄδικον. 24 13θήσῃ ἐπὶ χώματι ἐν πέτρᾳ 13καὶ ὡς πέτρᾳ χειμάρρους Ωφιρ.507 25 ἔσται οὖν σου ὁ παντοκράτωρ βοηθὸς ἀπὸ ἐχθρῶν, καθαρὸν δὲ ἀποδώσει σε ὥσπερ ἀργύριον πεπυρωμένον. 26 εἶτα παρρησιασθήσῃ ἔναντι κυρίου ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἱλαρῶς· 27 εὐξαμένου δέ σου πρὸς αὐτὸν εἰσακούσεταί σου, δώσει δέ σοι ἀποδοῦναι τὰς εὐχάς· 28 ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης, ἐπὶ δὲ ὁδοῖς σου ἔσται φέγγος. 29 13ὅτι ἐταπείνωσεν αὐτόν, καὶ ἐρεῖς Ὑπερηφανεύσατο, 13καὶ κύφοντα ὀφθαλμοῖς σώσει· 30 13ῥύσεται ἀθῷον, 13καὶ διασώθητι ἐν καθαραῖς χερσίν σου.507
1 Ὑπολαβὼν δὲ Ελιφας ὁ Θαιμανίτης λέγει
2 Πότερον οὐχὶ ὁ κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην;
3 τί γὰρ μέλει τῷ κυρίῳ, ἐὰν σὺ ἦσθα τοῖς ἔργοις ἄμεμπτος; 13ἢ ὠφέλεια ὅτι ἁπλώσῃς τὴν ὁδόν σου;507
4 ἦ λόγον σου ποιούμενος ἐλέγξει σε καὶ συνεισελεύσεταί σοι εἰς κρίσιν;
5 πότερον οὐχ ἡ κακία σού ἐστιν πολλή, ἀναρίθμητοι δέ σού εἰσιν αἱ ἁμαρτίαι;
6 ἠνεχύραζες δὲ τοὺς ἀδελφούς σου διὰ κενῆς, ἀμφίασιν δὲ γυμνῶν ἀφείλου·
7 οὐδὲ ὕδωρ διψῶντας ἐπότισας, ἀλλὰ πεινώντων ἐστέρησας ψωμόν·
8 ἐθαύμασας δέ τινων πρόσωπον, ᾤκισας δὲ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς·
9 χήρας δὲ ἐξαπέστειλας κενάς, ὀρφανοὺς δὲ ἐκάκωσας.
10 τοιγαροῦν ἐκύκλωσάν σε παγίδες, καὶ ἐσπούδασέν σε πόλεμος ἐξαίσιος·
11 τὸ φῶς σοι σκότος ἀπέβη, κοιμηθέντα δὲ ὕδωρ σε ἐκάλυψεν.
12 μὴ οὐχὶ ὁ τὰ ὑψηλὰ ναίων ἐφορᾷ, τοὺς δὲ ὕβρει φερομένους ἐταπείνωσεν;
13 13καὶ εἶπας Τί ἔγνω ὁ ἰσχυρός; 13ἦ κατὰ τοῦ γνόφου κρινεῖ;
14 13νέφη ἀποκρυφὴ αὐτοῦ, καὶ οὐχ ὁραθήσεται 13καὶ γῦρον οὐρανοῦ διαπορεύσεται.
15 13μὴ τρίβον αἰώνιον φυλάξεις, 13ἣν ἐπάτησαν ἄνδρες ἄδικοι,
16 13οἳ συνελήμφθησαν ἄωροι; 13ποταμὸς ἐπιρρέων οἱ θεμέλιοι αὐτῶν507
17 οἱ λέγοντες Κύριος τί ποιήσει ἡμῖν; ἢ τί ἐπάξεται ἡμῖν ὁ παντοκράτωρ;
18 ὃς δὲ ἐνέπλησεν τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀγαθῶν, βουλὴ δὲ ἀσεβῶν πόρρω ἀπ’ αὐτοῦ.
19 ἰδόντες δίκαιοι ἐγέλασαν, ἄμεμπτος δὲ ἐμυκτήρισεν.
20 13εἰ μὴ ἠφανίσθη ἡ ὑπόστασις αὐτῶν, 13καὶ τὸ κατάλειμμα αὐτῶν καταφάγεται πῦρ.507
21 γενοῦ δὴ σκληρός, ἐὰν ὑπομείνῃς· εἶτ ὁ καρπός σου ἔσται ἐν ἀγαθοῖς.
22 ἔκλαβε δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐξηγορίαν καὶ ἀνάλαβε τὰ ῥήματα αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ σου.
23 ἐὰν δὲ ἐπιστραφῇς καὶ ταπεινώσῃς σεαυτὸν ἔναντι κυρίου, πόρρω ἐποίησας ἀπὸ διαίτης σου τὸ ἄδικον.
24 13θήσῃ ἐπὶ χώματι ἐν πέτρᾳ 13καὶ ὡς πέτρᾳ χειμάρρους Ωφιρ.507
25 ἔσται οὖν σου ὁ παντοκράτωρ βοηθὸς ἀπὸ ἐχθρῶν, καθαρὸν δὲ ἀποδώσει σε ὥσπερ ἀργύριον πεπυρωμένον.
26 εἶτα παρρησιασθήσῃ ἔναντι κυρίου ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἱλαρῶς·
27 εὐξαμένου δέ σου πρὸς αὐτὸν εἰσακούσεταί σου, δώσει δέ σοι ἀποδοῦναι τὰς εὐχάς·
28 ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης, ἐπὶ δὲ ὁδοῖς σου ἔσται φέγγος.
29 13ὅτι ἐταπείνωσεν αὐτόν, καὶ ἐρεῖς Ὑπερηφανεύσατο, 13καὶ κύφοντα ὀφθαλμοῖς σώσει·
30 13ῥύσεται ἀθῷον, 13καὶ διασώθητι ἐν καθαραῖς χερσίν σου.507
Traducerea ortodoxă
Traducerea greacă bizantină
1 Elifaz din Teman a răspuns atunci și a zis:
1 Ὑπολαβὼν δὲ Ελιφας ὁ Θαιμανίτης λέγει
2 „Poate omul să fie de vreun folos lui Dumnezeu? Nu, fiindcă înțeleptul își este de folos lui însuși.
2 Πότερον οὐχὶ ὁ κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην;
3 Ce are Cel Atotputernic dacă tu ești fără prihană? Și care este câștigul Lui, dacă drumurile tale sunt fără vină?
3 τί γὰρ μέλει τῷ κυρίῳ, ἐὰν σὺ ἦσθα τοῖς ἔργοις ἄμεμπτος; 13ἢ ὠφέλεια ὅτι ἁπλώσῃς τὴν ὁδόν σου;507
4 Oare El te pedepsește pentru cucernicia ta și pentru ea intră cu tine în judecată?
4 ἦ λόγον σου ποιούμενος ἐλέγξει σε καὶ συνεισελεύσεταί σοι εἰς κρίσιν;
5 Nu, dimpotrivă, fiindcă răutatea ta este mare și fărădelegile tale sunt fără hotar!
5 πότερον οὐχ ἡ κακία σού ἐστιν πολλή, ἀναρίθμητοι δέ σού εἰσιν αἱ ἁμαρτίαι;
6 Căci tu fără dreptate luai zăloage de la frații tăi și smulgeai veșmântul de pe oameni și-i lăsai goi.
6 ἠνεχύραζες δὲ τοὺς ἀδελφούς σου διὰ κενῆς, ἀμφίασιν δὲ γυμνῶν ἀφείλου·
7 Tu nu dădeai să bea celui însetat și nu dădeai să mănânce celui flămând;
7 οὐδὲ ὕδωρ διψῶντας ἐπότισας, ἀλλὰ πεινώντων ἐστέρησας ψωμόν·
8 Cel cu pumnul tare cotropește pământul și cel cu trecere îl ia, în stăpânire.
8 ἐθαύμασας δέ τινων πρόσωπον, ᾤκισας δὲ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς·
9 Goneai de la pragul tău pe văduve cu mâinile goale și brațele celor orfani tu le sfărâmai.
9 χήρας δὲ ἐξαπέστειλας κενάς, ὀρφανοὺς δὲ ἐκάκωσας.
10 Acesta este cuvântul pentru care lațuri te înconjoară și spaimele te-au apucat dintr-o dată.
10 τοιγαροῦν ἐκύκλωσάν σε παγίδες, καὶ ἐσπούδασέν σε πόλεμος ἐξαίσιος·
11 Lumina s-a stins pentru tine și nu mai vezi și o apă revărsată te-a dat la fund.
11 τὸ φῶς σοι σκότος ἀπέβη, κοιμηθέντα δὲ ὕδωρ σε ἐκάλυψεν.
12 Dumnezeu nu este El oare mai presus de ceruri? Privește în sus spre stele cât de sus sunt ele!
12 μὴ οὐχὶ ὁ τὰ ὑψηλὰ ναίων ἐφορᾷ, τοὺς δὲ ὕβρει φερομένους ἐταπείνωσεν;
13 Tu ai zis: Ce știe Dumnezeu! Judecă El oare prin umbră?
13 13καὶ εἶπας Τί ἔγνω ὁ ἰσχυρός; 13ἦ κατὰ τοῦ γνόφου κρινεῖ;
14 Norii sunt ca o perdea în fața Lui și El nu poate să vadă; El se plimbă numai de jur împrejurul cerurilor.
14 13νέφη ἀποκρυφὴ αὐτοῦ, καὶ οὐχ ὁραθήσεται 13καὶ γῦρον οὐρανοῦ διαπορεύσεται.
15 Voiești tu să urmezi pe străvechea cale pe care au bătătorit-o oamenii cei fără de lege?
15 13μὴ τρίβον αἰώνιον φυλάξεις, 13ἣν ἐπάτησαν ἄνδρες ἄδικοι,
16 Cei ce au fost măturați înainte de vreme, când un fluviu s-a rostogolit peste temeliile lor,
16 13οἳ συνελήμφθησαν ἄωροι; 13ποταμὸς ἐπιρρέων οἱ θεμέλιοι αὐτῶν507
17 Și ei ziceau lui Dumnezeu: „În lături de la noi! Și ce poate să ne facă Cel Atotputernic?”
17 οἱ λέγοντες Κύριος τί ποιήσει ἡμῖν; ἢ τί ἐπάξεται ἡμῖν ὁ παντοκράτωρ;
18 Dar tocmai El umpluse casele lor de bunătăți, însă sfatul celor răi rămânea departe de Dumnezeu.
18 ὃς δὲ ἐνέπλησεν τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀγαθῶν, βουλὴ δὲ ἀσεβῶν πόρρω ἀπ’ αὐτοῦ.
19 Cei drepți se uită și se bucură, iar cel nevinovat râde de ei.
19 ἰδόντες δίκαιοι ἐγέλασαν, ἄμεμπτος δὲ ἐμυκτήρισεν.
20 Iată, avuția lor a nimicit-o și focul a mistuit toată strânsura lor!
20 13εἰ μὴ ἠφανίσθη ἡ ὑπόστασις αὐτῶν, 13καὶ τὸ κατάλειμμα αὐτῶν καταφάγεται πῦρ.507
21 Împacă-te cu Dumnezeu și cazi la pace. Atunci bine va fi de tine.
21 γενοῦ δὴ σκληρός, ἐὰν ὑπομείνῃς· εἶτ ὁ καρπός σου ἔσται ἐν ἀγαθοῖς.
22 Primește, te rog, învățătură din gura Lui și pune la inimă cuvintele Lui;
22 ἔκλαβε δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐξηγορίαν καὶ ἀνάλαβε τὰ ῥήματα αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ σου.
23 Dacă te întorci la Cel puternic și te smerești, dacă depărtezi nedreptatea de cortul tău,
23 ἐὰν δὲ ἐπιστραφῇς καὶ ταπεινώσῃς σεαυτὸν ἔναντι κυρίου, πόρρω ἐποίησας ἀπὸ διαίτης σου τὸ ἄδικον.
24 Atunci aurul tău îl vei prețui drept țărână și comorile Ofirului drept pietricele,
24 13θήσῃ ἐπὶ χώματι ἐν πέτρᾳ 13καὶ ὡς πέτρᾳ χειμάρρους Ωφιρ.507
25 Pentru că Cel Atotputernic va fi pentru tine sloi de aur și grămezi de argint.
25 ἔσται οὖν σου ὁ παντοκράτωρ βοηθὸς ἀπὸ ἐχθρῶν, καθαρὸν δὲ ἀποδώσει σε ὥσπερ ἀργύριον πεπυρωμένον.
26 Atunci tu te vei desfăta întru Cel Atotputernic și ridica-vei fața ta către Dumnezeu.
26 εἶτα παρρησιασθήσῃ ἔναντι κυρίου ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἱλαρῶς·
27 Tu vei chema numele Lui și El te va auzi și tu vei împlini juruințele tale.
27 εὐξαμένου δέ σου πρὸς αὐτὸν εἰσακούσεταί σου, δώσει δέ σοι ἀποδοῦναι τὰς εὐχάς·
28 Când te vei hotărî să faci un lucru, lucrul îl vei izbuti și lumina va străluci pe toate drumurile tale,
28 ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης, ἐπὶ δὲ ὁδοῖς σου ἔσται φέγγος.
29 Fiindcă Dumnezeu smerește pe mândri și mândria, și mântuiește pe acela care-și pleacă ochii în pământ.
29 13ὅτι ἐταπείνωσεν αὐτόν, καὶ ἐρεῖς Ὑπερηφανεύσατο, 13καὶ κύφοντα ὀφθαλμοῖς σώσει·
30 El izbăvește pe cel nevinovat și tu la fel vei scăpa, când mâinile tale vor fi curate”.
30 13ῥύσεται ἀθῷον, 13καὶ διασώθητι ἐν καθαραῖς χερσίν σου.507
