1 νυνὶ δὲ κατεγέλασάν μου, ἐλάχιστοι νῦν νουθετοῦσίν με ἐν μέρει, 13ὧν ἐξουδένουν πατέρας αὐτῶν,507 οὓς οὐχ ἡγησάμην εἶναι ἀξίους κυνῶν τῶν ἐμῶν νομάδων. 2 13καί γε ἰσχὺς χειρῶν αὐτῶν ἵνα τί μοι; 13ἐπ αὐτοὺς ἀπώλετο συντέλεια 3 13ἐν ἐνδείᾳ καὶ λιμῷ ἄγονος· 13οἱ φεύγοντες ἄνυδρον ἐχθὲς συνοχὴν καὶ ταλαιπωρίαν, 4 13οἱ περικλῶντες ἅλιμα ἐπὶ ἠχοῦντι,507 οἵτινες ἅλιμα ἦν αὐτῶν τὰ σῖτα, ἄτιμοι δὲ καὶ πεφαυλισμένοι, ἐνδεεῖς παντὸς ἀγαθοῦ, οἳ καὶ ῥίζας ξύλων ἐμασῶντο ὑπὸ λιμοῦ μεγάλου. 5 ἐπανέστησάν μοι κλέπται, 6 ὧν οἱ οἶκοι αὐτῶν ἦσαν τρῶγλαι πετρῶν· 7 13ἀνὰ μέσον εὐήχων βοήσονται·507 οἳ ὑπὸ φρύγανα ἄγρια διῃτῶντο, 8 ἀφρόνων υἱοὶ καὶ ἀτίμων ὄνομα καὶ κλέος ἐσβεσμένον ἀπὸ γῆς. 9 νυνὶ δὲ κιθάρα ἐγώ εἰμι αὐτῶν, καὶ ἐμὲ θρύλημα ἔχουσιν· 10 ἐβδελύξαντο δέ με ἀποστάντες μακράν, ἀπὸ δὲ προσώπου μου οὐκ ἐφείσαντο πτύελον. 11 ἀνοίξας γὰρ φαρέτραν αὐτοῦ ἐκάκωσέν με, 13καὶ χαλινὸν τοῦ προσώπου μου ἐξαπέστειλαν. 12 13ἐπὶ δεξιῶν βλαστοῦ ἐπανέστησαν, 13πόδα αὐτῶν ἐξέτειναν καὶ ὡδοποίησαν ἐπ’ ἐμὲ τρίβους ἀπ’ωλείας αὐτῶν. 13 13ἐξετρίβησαν τρίβοι μου,507 ἐξέδυσεν γάρ μου τὴν στολήν· 14 βέλεσιν αὐτοῦ κατηκόντισέν με, κέχρηταί μοι ὡς βούλεται, ἐν ὀδύναις πέφυρμαι. 15 ἐπιστρέφονται δέ μου αἱ ὀδύναι, ᾤχετό μου ἡ ἐλπὶς ὥσπερ πνεῦμα καὶ ὥσπερ νέφος ἡ σωτηρία μου. 16 13καὶ νῦν ἐπ’ ἐμὲ ἐκχυθήσεται ἡ ψυχή μου,507 ἔχουσιν δέ με ἡμέραι ὀδυνῶν· 17 νυκτὶ δέ μου τὰ ὀστᾶ συγκέκαυται, τὰ δὲ νεῦρά μου διαλέλυται. 18 ἐν πολλῇ ἰσχύι ἐπελάβετό μου τῆς στολῆς, 13ὥσπερ τὸ περιστόμιον τοῦ χιτῶνός μου περιέσχεν με.507 19 ἥγησαι δέ με ἴσα πηλῷ, ἐν γῇ καὶ σποδῷ μου ἡ μερίς· 20 κέκραγα δὲ πρὸς σὲ καὶ οὐκ εἰσακούεις μου, 13ἔστησαν καὶ κατενόησάν με·507 21 ἐπέβης δέ μοι ἀνελεημόνως, χειρὶ κραταιᾷ με ἐμαστίγωσας· 22 ἔταξας δέ με ἐν ὀδύναις 13καὶ ἀπέρριψάς με ἀπὸ σωτηρίας.507 23 οἶδα γὰρ ὅτι θάνατός με ἐκτρίψει· οἰκία γὰρ παντὶ θνητῷ γῆ. 24 εἰ γὰρ ὄφελον δυναίμην ἐμαυτὸν χειρώσασθαι, ἢ δεηθείς γε ἑτέρου, καὶ ποιήσει μοι τοῦτο. 25 ἐγὼ δὲ ἐπὶ παντὶ ἀδυνάτῳ ἔκλαυσα, ἐστέναξα δὲ ἰδὼν ἄνδρα ἐν ἀνάγκαις. 26 ἐγὼ δὲ ἐπέχων ἀγαθοῖς, ἰδοὺ συνήντησάν μοι μᾶλλον ἡμέραι κακῶν. 27 13ἡ κοιλία μου ἐξέζεσεν καὶ οὐ σιωπήσεται, 13προέφθασάν με ἡμέραι πτωχείας.507 28 στένων πεπόρευμαι ἄνευ φιμοῦ, ἕστηκα δὲ ἐν ἐκκλησίᾳ κεκραγώς. 29 ἀδελφὸς γέγονα σειρήνων, ἑταῖρος δὲ στρουθῶν. 30 τὸ δὲ δέρμα μου ἐσκότωται μεγάλως, τὰ δὲ ὀστᾶ μου ἀπὸ καύματος. 31 ἀπέβη δὲ εἰς πάθος μου ἡ κιθάρα, ὁ δὲ ψαλμός μου εἰς κλαυθμὸν ἐμοί.
1 νυνὶ δὲ κατεγέλασάν μου, ἐλάχιστοι νῦν νουθετοῦσίν με ἐν μέρει, 13ὧν ἐξουδένουν πατέρας αὐτῶν,507 οὓς οὐχ ἡγησάμην εἶναι ἀξίους κυνῶν τῶν ἐμῶν νομάδων.
2 13καί γε ἰσχὺς χειρῶν αὐτῶν ἵνα τί μοι; 13ἐπ αὐτοὺς ἀπώλετο συντέλεια
3 13ἐν ἐνδείᾳ καὶ λιμῷ ἄγονος· 13οἱ φεύγοντες ἄνυδρον ἐχθὲς συνοχὴν καὶ ταλαιπωρίαν,
4 13οἱ περικλῶντες ἅλιμα ἐπὶ ἠχοῦντι,507 οἵτινες ἅλιμα ἦν αὐτῶν τὰ σῖτα, ἄτιμοι δὲ καὶ πεφαυλισμένοι, ἐνδεεῖς παντὸς ἀγαθοῦ, οἳ καὶ ῥίζας ξύλων ἐμασῶντο ὑπὸ λιμοῦ μεγάλου.
5 ἐπανέστησάν μοι κλέπται,
6 ὧν οἱ οἶκοι αὐτῶν ἦσαν τρῶγλαι πετρῶν·
7 13ἀνὰ μέσον εὐήχων βοήσονται·507 οἳ ὑπὸ φρύγανα ἄγρια διῃτῶντο,
8 ἀφρόνων υἱοὶ καὶ ἀτίμων ὄνομα καὶ κλέος ἐσβεσμένον ἀπὸ γῆς.
9 νυνὶ δὲ κιθάρα ἐγώ εἰμι αὐτῶν, καὶ ἐμὲ θρύλημα ἔχουσιν·
10 ἐβδελύξαντο δέ με ἀποστάντες μακράν, ἀπὸ δὲ προσώπου μου οὐκ ἐφείσαντο πτύελον.
11 ἀνοίξας γὰρ φαρέτραν αὐτοῦ ἐκάκωσέν με, 13καὶ χαλινὸν τοῦ προσώπου μου ἐξαπέστειλαν.
12 13ἐπὶ δεξιῶν βλαστοῦ ἐπανέστησαν, 13πόδα αὐτῶν ἐξέτειναν καὶ ὡδοποίησαν ἐπ’ ἐμὲ τρίβους ἀπ’ωλείας αὐτῶν.
13 13ἐξετρίβησαν τρίβοι μου,507 ἐξέδυσεν γάρ μου τὴν στολήν·
14 βέλεσιν αὐτοῦ κατηκόντισέν με, κέχρηταί μοι ὡς βούλεται, ἐν ὀδύναις πέφυρμαι.
15 ἐπιστρέφονται δέ μου αἱ ὀδύναι, ᾤχετό μου ἡ ἐλπὶς ὥσπερ πνεῦμα καὶ ὥσπερ νέφος ἡ σωτηρία μου.
16 13καὶ νῦν ἐπ’ ἐμὲ ἐκχυθήσεται ἡ ψυχή μου,507 ἔχουσιν δέ με ἡμέραι ὀδυνῶν·
17 νυκτὶ δέ μου τὰ ὀστᾶ συγκέκαυται, τὰ δὲ νεῦρά μου διαλέλυται.
18 ἐν πολλῇ ἰσχύι ἐπελάβετό μου τῆς στολῆς, 13ὥσπερ τὸ περιστόμιον τοῦ χιτῶνός μου περιέσχεν με.507
19 ἥγησαι δέ με ἴσα πηλῷ, ἐν γῇ καὶ σποδῷ μου ἡ μερίς·
20 κέκραγα δὲ πρὸς σὲ καὶ οὐκ εἰσακούεις μου, 13ἔστησαν καὶ κατενόησάν με·507
21 ἐπέβης δέ μοι ἀνελεημόνως, χειρὶ κραταιᾷ με ἐμαστίγωσας·
22 ἔταξας δέ με ἐν ὀδύναις 13καὶ ἀπέρριψάς με ἀπὸ σωτηρίας.507
23 οἶδα γὰρ ὅτι θάνατός με ἐκτρίψει· οἰκία γὰρ παντὶ θνητῷ γῆ.
24 εἰ γὰρ ὄφελον δυναίμην ἐμαυτὸν χειρώσασθαι, ἢ δεηθείς γε ἑτέρου, καὶ ποιήσει μοι τοῦτο.
25 ἐγὼ δὲ ἐπὶ παντὶ ἀδυνάτῳ ἔκλαυσα, ἐστέναξα δὲ ἰδὼν ἄνδρα ἐν ἀνάγκαις.
26 ἐγὼ δὲ ἐπέχων ἀγαθοῖς, ἰδοὺ συνήντησάν μοι μᾶλλον ἡμέραι κακῶν.
27 13ἡ κοιλία μου ἐξέζεσεν καὶ οὐ σιωπήσεται, 13προέφθασάν με ἡμέραι πτωχείας.507
28 στένων πεπόρευμαι ἄνευ φιμοῦ, ἕστηκα δὲ ἐν ἐκκλησίᾳ κεκραγώς.
29 ἀδελφὸς γέγονα σειρήνων, ἑταῖρος δὲ στρουθῶν.
30 τὸ δὲ δέρμα μου ἐσκότωται μεγάλως, τὰ δὲ ὀστᾶ μου ἀπὸ καύματος.
31 ἀπέβη δὲ εἰς πάθος μου ἡ κιθάρα, ὁ δὲ ψαλμός μου εἰς κλαυθμὸν ἐμοί.
Traducerea ortodoxă
Traducerea greacă bizantină
1 Iar acum am ajuns de batjocură pentru cei mai tineri decât mine și pe ai căror părinți îi prețuiam prea puțin, ca să-i pun alături cu câinii turmelor mele.
1 νυνὶ δὲ κατεγέλασάν μου, ἐλάχιστοι νῦν νουθετοῦσίν με ἐν μέρει, 13ὧν ἐξουδένουν πατέρας αὐτῶν,507 οὓς οὐχ ἡγησάμην εἶναι ἀξίους κυνῶν τῶν ἐμῶν νομάδων.
2 Ce aș fi făcut cu puterea brațelor lor, odată ce vlaga lor se dusese toată?
2 13καί γε ἰσχὺς χειρῶν αὐτῶν ἵνα τί μοι; 13ἐπ αὐτοὺς ἀπώλετο συντέλεια
3 Din pricina sărăciei și a foametei înspăimântătoare, ei mâncau rădăcini din locuri uscate și mama lor era câmpia pustie și jalnică.
3 13ἐν ἐνδείᾳ καὶ λιμῷ ἄγονος· 13οἱ φεύγοντες ἄνυδρον ἐχθὲς συνοχὴν καὶ ταλαιπωρίαν,
4 Ei culegeau ierburi de prin mărăcini și pâinea lor era rădăcina de ienupăr.
4 13οἱ περικλῶντες ἅλιμα ἐπὶ ἠχοῦντι,507 οἵτινες ἅλιμα ἦν αὐτῶν τὰ σῖτα, ἄτιμοι δὲ καὶ πεφαυλισμένοι, ἐνδεεῖς παντὸς ἀγαθοῦ, οἳ καὶ ῥίζας ξύλων ἐμασῶντο ὑπὸ λιμοῦ μεγάλου.
5 Erau goniți din mijlocul oamenilor și după ei lumea urla ca după niște hoți.
5 ἐπανέστησάν μοι κλέπται,
6 Drept aceea, au ajuns să se aciueze pe marginea șuvoaielor, prin găurile pământului și prin văgăunile stâncilor.
6 ὧν οἱ οἶκοι αὐτῶν ἦσαν τρῶγλαι πετρῶν·
7 Zbiară prin hățișuri, stau grămadă pe sub scaieți.
7 13ἀνὰ μέσον εὐήχων βοήσονται·507 οἳ ὑπὸ φρύγανα ἄγρια διῃτῶντο,
8 Neam de oameni ticăloși, neam de oameni fără nume, ei erau gunoaiele pe care le arunci din țară!
8 ἀφρόνων υἱοὶ καὶ ἀτίμων ὄνομα καὶ κλέος ἐσβεσμένον ἀπὸ γῆς.
9 Și astăzi, iată că sunt cântecul lor, am ajuns basmul lor.
9 νυνὶ δὲ κιθάρα ἐγώ εἰμι αὐτῶν, καὶ ἐμὲ θρύλημα ἔχουσιν·
10 Le e groază de mine, s-au depărtat de mine și pentru obrazul meu n-au făcut economie cu scuipatul lor!
10 ἐβδελύξαντο δέ με ἀποστάντες μακράν, ἀπὸ δὲ προσώπου μου οὐκ ἐφείσαντο πτύελον.
11 Cel ce și-a deznodat ștreangul robiei mă asuprește și tot așa cel ce și-a scos zăbalele din gură.
11 ἀνοίξας γὰρ φαρέτραν αὐτοῦ ἐκάκωσέν με, 13καὶ χαλινὸν τοῦ προσώπου μου ἐξαπέστειλαν.
12 În dreapta mea se ridică martori potrivnici mie, în cursa lor au prins picioarele mele și și-au croit drumuri împotrivă-mi.
12 13ἐπὶ δεξιῶν βλαστοῦ ἐπανέστησαν, 13πόδα αὐτῶν ἐξέτειναν καὶ ὡδοποίησαν ἐπ’ ἐμὲ τρίβους ἀπ’ωλείας αὐτῶν.
13 Au dărâmat poteca mea, cu gând ca să mă piardă, ei se suie încoace și nimeni nu le este stavilă.
13 13ἐξετρίβησαν τρίβοι μου,507 ἐξέδυσεν γάρ μου τὴν στολήν·
14 Ca printr-o spărtură largă, ei dau iureș și în dărâmături se tăvălesc.
14 βέλεσιν αὐτοῦ κατηκόντισέν με, κέχρηταί μοι ὡς βούλεται, ἐν ὀδύναις πέφυρμαι.
15 Mulțimea spaimelor s-a întors asupra mea, slava mea au gonit-o ca vântul și izbăvirea mea a trecut ca un nor.
15 ἐπιστρέφονται δέ μου αἱ ὀδύναι, ᾤχετό μου ἡ ἐλπὶς ὥσπερ πνεῦμα καὶ ὥσπερ νέφος ἡ σωτηρία μου.
16 Și acum sufletul meu se topește în mine, zile de amărăciune mă cuprind.
16 13καὶ νῦν ἐπ’ ἐμὲ ἐκχυθήσεται ἡ ψυχή μου,507 ἔχουσιν δέ με ἡμέραι ὀδυνῶν·
17 Noaptea oasele mele sunt ca sfredelite și nervii mei nu știu de odihnă.
17 νυκτὶ δέ μου τὰ ὀστᾶ συγκέκαυται, τὰ δὲ νεῦρά μου διαλέλυται.
18 Cu o putere năpraznică, Dumnezeu mă tine de haină și mă strânge de gât ca gulerul cămășii.
18 ἐν πολλῇ ἰσχύι ἐπελάβετό μου τῆς στολῆς, 13ὥσπερ τὸ περιστόμιον τοῦ χιτῶνός μου περιέσχεν με.507
19 Mi-a dat brânci în noroi și am ajuns să fiu la fel cu praful și cu cenușa.
19 ἥγησαι δέ με ἴσα πηλῷ, ἐν γῇ καὶ σποδῷ μου ἡ μερίς·
20 Strig către Tine și nu-mi răspunzi, stau în picioare și Tu nu mă vezi.
20 κέκραγα δὲ πρὸς σὲ καὶ οὐκ εἰσακούεις μου, 13ἔστησαν καὶ κατενόησάν με·507
21 Tu Te-ai făcut asupritorul meu și cu toată puterea brațului Tău mă prigonești.
21 ἐπέβης δέ μοι ἀνελεημόνως, χειρὶ κραταιᾷ με ἐμαστίγωσας·
22 Tu mă ridici deasupra vântului și mă pui pe el călare și apoi mă nimicești cu iureșul furtunii.
22 ἔταξας δέ με ἐν ὀδύναις 13καὶ ἀπέρριψάς με ἀπὸ σωτηρίας.507
23 Știu foarte bine că Tu mă duci spre moarte și la locul de întâlnire al tuturor muritorilor.
23 οἶδα γὰρ ὅτι θάνατός με ἐκτρίψει· οἰκία γὰρ παντὶ θνητῷ γῆ.
24 Totuși împotriva sărmanului nu ridicam mâna mea, când striga către mine, în nenorocirea lui.
24 εἰ γὰρ ὄφελον δυναίμην ἐμαυτὸν χειρώσασθαι, ἢ δεηθείς γε ἑτέρου, καὶ ποιήσει μοι τοῦτο.
25 N-am plâns oare și eu împreună cu cel care-și ducea viața greu? Sufletul meu n-avea milă de cel sărman?
25 ἐγὼ δὲ ἐπὶ παντὶ ἀδυνάτῳ ἔκλαυσα, ἐστέναξα δὲ ἰδὼν ἄνδρα ἐν ἀνάγκαις.
26 Mă așteptam la fericire și iată că a venit nenorocirea; așteptam lumina și a venit întunericul.
26 ἐγὼ δὲ ἐπέχων ἀγαθοῖς, ἰδοὺ συνήντησάν μοι μᾶλλον ἡμέραι κακῶν.
27 Măruntaiele mele au fiert în clocote fără încetare; zile de jale grea mi-au sosit înainte.
27 13ἡ κοιλία μου ἐξέζεσεν καὶ οὐ σιωπήσεται, 13προέφθασάν με ἡμέραι πτωχείας.507
28 Am umblat înnegrit la față, dar nu de soare; m-am ridicat în adunare și am strigat.
28 στένων πεπόρευμαι ἄνευ φιμοῦ, ἕστηκα δὲ ἐν ἐκκλησίᾳ κεκραγώς.
29 Am ajuns frate cu șacalii, am ajuns tovarăș cu struții.
29 ἀδελφὸς γέγονα σειρήνων, ἑταῖρος δὲ στρουθῶν.
30 Pielea s-a făcut pe mine neagră și oasele mele sunt arse de friguri.
30 τὸ δὲ δέρμα μου ἐσκότωται μεγάλως, τὰ δὲ ὀστᾶ μου ἀπὸ καύματος.
31 Astfel harfa mea a ajuns instrument tânguirii și flautul meu glasul bocitoarelor.
31 ἀπέβη δὲ εἰς πάθος μου ἡ κιθάρα, ὁ δὲ ψαλμός μου εἰς κλαυθμὸν ἐμοί.
